Turan BEK

   Haberler gösterdiğinde içimde birşey koptu. “Son Gazi Vefat Etti!!!!” dediler. Son “İstiklal Gazisi” vefat etti. Piyade Albay Mustafa Şekip Birgöl devlet töreni ile son yolculuğuna uğurlandı.

   Artık tarihimiz genişledi. Hüzünlü ve üzücü birşey ama artık İstiklal Savaşı bizim için tarih oldu. İstanbul’u fethedenler de artık yaşamıyorlar, İstanbul’u kurtaranlar da… Anadolu toprakları için omuz omuza savaşanlar Tarih’te kaldılar. Hayatını kardeş kavgaları ile değil topraklarındaki düşmanlara karşı birlik içerisinde savunma ile geçiren binlerce kahraman artık var olmayan bir nesil olarak sadece yüreğimizde yaşayacak.

  Üzüldüm, yüreğim burkuldu… Daha uzun bir süredir var olan bir ülke olmanın sevinci kahramanlık yıllarımızdan, kahramanlarıızdan biraz daha uzaklaşmanın hüznüne galip gelemedi.

   Komutanım, Gazim, Dedem, uğurlar olsun… Son yıllarında aklına şüphe düşürmeye çalışanlar olduysa da sen silah arkadaşlarına söyle: içlerini rahat tutsunlar. Sıra bizde, bayrak şimdi bizim elimizde ve bizden sonrakilere bayrağı teslim edene kadar da bizde kalacak. Milyonlarca Çılgın Türk gururla devam ediyor görevine…

   Uzaklarda olmak bizi üzmüş olsa da Selimiye Kışlasın’da cenazeye katılan insan selini görünce gözlerimizin içi güldü.

   Allah bu vatan için çarpışmış tüm atalarımıza rahmet eylesin… Devamını Oku… »

   3. Lig takımlarından Ceyhanspor ile Kahramanmaraşspor arasında yapılan maç ile ilgili haberi seyrettim bu akşam. Maç sonunda galip takım Ceyhanspor’un teknik başkanı bir sağlık sorunu ile karşıkarşıya kalarak yere yığıldı. Etrafına toplanan insanlardan bir problem olduğu gayet belliydi. Haberden öğrendik ki başkanın dili geriye kaçarak soluk borusunu tıkamış.

  Kamera içler acısı görüntüyü verdi sonra. Rakip takımın tribünlerinden “Öl Başkan! Geber!” sloganları yükseliyordu.

  Bilmiyorum ne desem. Zaten futbol ile aram çok pozitif seviyelerde değil, bir de bu görüntüleri gördükçe içim kararıyor. Bu ülkede eğitimden ekonomiye kadar herşey ile ilgili umutlu fikirlere sahibim. “Bir gün herşey iyi olacak, bu mümkün” diyorum, “Futbol hariç…”

  Rakibini yenince balkonlarda duran 8 yaşındaki çocukları vuran, rakibine yenilince gücünü ancak stadtaki plastik koltuklardan çıkarabilen, rakip takımın başkanı yere devrilince insanlığını unutarak “Geber!” diye haykıran bir destekçinin elinde nereye yükselebilir ki futbol? Nereye yükselebileceği ile ilgili bir fikrim yok ama nereye batabileceğini kestirebilirim, yerin taaa dibine.

 Artık bu oyunun taraftarları birşeyler yapmalıdır en kısa zamanda bu seviyesizliği gidermek için, ya da Türk Futbolu tepki ve nefret kazanmaya gittikçe artan bir hızla devam edecektir…

  Tüm futbol-sever ve futbol-sevmezlerin dikkatine. Devamını Oku… »

  Bilmiyorum başka söze gerek var mı? Bizden olduğu için gurur duyuyoruz….

   O masada oturan onlarca kral ve cumhurbaşkanı arasında ilk dikkati çeken Mustafa Kemal ATATÜRK… Devamını Oku… »

     İşte bu resimdeki delikanlı bana “Amca” diyebilir. Ben de ona ballandıra ballandıra “Söyle yiğeniim” derim. Tüm arkadaşlarımın çocukları için ben “Turan Abi”yim, ama artık tescilli AMCA oldum ben Kucağımda tatlı tatlı bakan Teoman Berkay BEK, benim yeğenim.

    Abimle oğlanları değiştirmiş oynamaktayız.

 Veeeeee,,,, BEK ailesinin tüm erkekleri bir arada, 3 kuşak yanyana

   Aslında yazının başında amca oldum derken bir hata yapmışım, şimdi farkettim. Ben Teoman Berkay ile tanışma şerefine yeni eriştim. Pek de mutlu oldum. Benim gibi bir amcası olduğu için Berkay da pek memnun olacaktır. Devamını Oku… »

   Tam 85 Yıl geçti bu konuşmanın üzerinden. Koca 85 yılda nice başarılara imza attı bu millet, nice acılar yaşadı, nice kahramanlar gördü. Nice millet kafa tutmaya kalktı ve ağzının payını aldı, nicelerine yardım elimizi uzattık ve hala hayır dualarını almaktayız.

  Yani kısacası son 85 yılda da 2 bin yıllık tarihimizin çizgisinde devam ettik dünyaya Türk damgası vurmaya. Düşününce bazen hoşuma gidiyor “Selam dünyalı, biz Türküz” demek; netice itibari ile nevi şahsına münhasır bir milletiz. Ne mutlu bize….

  Rahat uyu Mustafa Kemal!!!!!

  Emanetin sağlam ellerdedir…. Sağlam eller!!!!!!! Bir düşman oyunuyla sarsılmayacak, bir bez örtü ile yıkılmayacak, milyonlarca düşman askeri ile yerinden bile kıpırdamayacak kadar sağlam ellerde duruyor emanetin. Bazıları bunun görülmesine izin vermemeye çalışsa da sapasağlam ellerde….

   Senin bizlere veda ederken teslim ettiğin gibi, biz de kendimizden sonrakilere teslim edene kadar bir “emanet” olarak değil, son damlasına kadar bize ait olan bir varlık olarak koruyacağız “Cumhuriyet”i.

  Herkesin içi rahat olsun…. Devamını Oku… »

  Öğretmenliğim 2001 yılında KPSS sınavını geçmem ile resmi olarak başladı, ama bir çok kişi bilir ki sınavı geçmek öğretmenlikte değil, sadece sınavlarda iyi olduğunuzu gösterir.

   Ben iyiyim!!!! Bunu göğsümü gere gere söyleyebilirim., ve bir öğretmen için bu bağıra bağıra söylenecek birşeydir. “Ben Öğretmenim!!!”….

   İyi bir öğretmen olduğumu arkamdan ya da yüzüme karşı söyleyen çok kişi olmuştur, ve umuyorum ki olacaktır, fakat bugün yaşadığım deneyim binlerce sözden çok daha net, çok daha açıktı.

  Kemalpaşa Anadolu Lisesi öğrencileri’nin gönderdiği kitap kolisi bugün elime geçti. Herbirinde bir öğretmene duyulan sevginin kokusu işli olan 40 küsur kitabı kolisinden çıkarırken hissettim öğretmen olduğumu. 1.5 yıl önce ayrıldığım öğrencilerime öğretmen olduğumu hissettirmiş olduğumu sevinç içerisinde gördüm.

  Hep derim ki “Öğretmen 10bin YTL maaş alır. 9 bin YTL’yi kendini seven öğrencilerinin gözlerinden, bin YTL yi de nakit olarak….” Sanırım benim maaşıma dişe dokunur bir zam gelmiş

   Organizasyonunu Sevgili Sibel (Saybıl) ÖZTÜRK’ün yürüttüğü bu kitap kampanyasını gerçekleştirdikleri için tüm öğrencilerime (arkadaşlarıma) canı gönülden teşekkür ediyorum. Türkiye’de öğrencilerin ve öğretmenlerin ne kadar yakın olabileceğini gösteren bir güzel örnekte daha bulunduğunuz ve umut dağıttığınız için çok teşekkür ederim.

   Hah, bu arada İngilizce’de “The brother from another mother” diye tabir edilen kardeşlik seviyesinde bir sevgi köprüsü kurduğunuzu da sevinçle bildirmek isterim. Buradaki kardeşler İzmir’deki kardeşlerine “Çiğ köfte mi yollasak yoksa bakır tepsi mi yaptırsak da İzmir’deki kardeşlerimizin yüzüne güşlücük kondursak” diye düşünmeye başladılar bile….

   Ne güzel… Birçok kitap okunacak,. Ne güzel, öğrenciler öğretmenleri seviyorlar. Ne güzel, 1300 kilometre mesafeye rağmen gençler kardeş buldular. Ne güzel….

   Ne güzel…. “Yok yok, bu öğrenciler adam olmaz” diyenlere kapak gibi bir cevap verildi. Ne güzel…. Devamını Oku… »

    Bir kaç önce haber bültenlerinde cep telefonu için tinerciler tarafından üzerine tiner dökülerek yaklılan bir gencin haberini izlemiştim. Vücudunun %60′ı yanmış olan gencin sadece gözlerini görmek mümkündü sargıların arasından. Küçük bir çocukken annesi tarafından terkedilmiş ve babsını kaybetmiş gencin kayıtlarını araştıran hastane yönetimi 16 yıl aradan sonra Ankara’da rastlamıştı annenin izine, ve gözyaşları içerisinde seyretmiştik 16 yıl sonra sargılar içerisindeki evladına kavuşan anneyi.

  Ve bugün öğreniyorum ki 16 yıl sonra evladına kavuşan o anne, evladının tedavisi için hayırseven insanları topladığı yardım paraları ile birikte yine kayıplara karışmış. Evet, uzun süreli tedaviye ihtiyacı olan oğlunun tedavi parasını aldığı gibi kaçmış gitmiş bir anne (?).  “Yok canım” dedim kendi kendime “Ya annesi değildir, ya da kaçmamıştır”. Olur mu bu, yapılacak iş mi?  Devamını Oku… »

  Bir kasabada yaşayan bir berber varmış. Bu berber sadece kendini traş edemeyenleri traş edermiş. Kendini traş edebilenleri traş etmezmiş. (Gayet basit gibi değil mi?)

  Şimdi soru şu: Bu berber kendini traş edebilir mi edemez mi? Cevap bir paradoks…

   Bu sitede o kadar yazı yazdım, bana katkısı olan bir çok kişiye teşekkür ettim ve farkettim ki Denizbank’ı unutmuşum. Teşekkürler Denizbank. Neden mi?

*  Türkiye’de maaş hesabı olanlardan bile ayda 4 YTL Hesap işletim ücreti kesen bir kurum olduğunu gösterdiğin için.

*  Hiç bir bankada maaş hesabına bağlı kredi kartından yıllık kart ücreti kesilmezken kendi müşterilerinin bu ödemelerden mahrum bırakmadığın ve kart aidatını almaya devam ettiğin için.

*  “Bir maaş kartı sahibine 3 ayda gider mi? Burası 3. dünya ülkesi mi? Müşterilerini bu kadar es geçen bir banka olur mu?” diye konuşanların artık daha dikkatle konuşmaları gerektiğini onlara gösterdiğin için.

*  Müşterilerden onay almadan onlar adına başka illerde hesap açarak çeşitli ücretleri o şubeye yatırmak sureti ile sıkıcı hayatlarımıza “Görevimiz Tehlike” kalitesinde heyecan kattığın için.

*  Bu sıkıntıların sonunda şubeye gidip “Tüm paramı çekmek istiyorum” diyen müşterilerinize “Ciddi misiniz? Neden?” diyerek Türkiye’de Cem Yılmaz’dan daha komik insanlar ile tanışmamızı sağladığın için.

   Teşekkürler Denizbank…… Devamını Oku… »

   Yaz tatilinde abimi ziyaret için Amerika’ya giden Babam, annem ve kızkardeşim geri döndükten sonra uzun uzun Amerika ve Kanada hikayeleri dinledik. Oralarda hayatın nasıl olduğunu, insanların çalışmalarını, imrenilecek ve imrenilmeyecek farklılıklarımızı konuştuk. Bir sürü noktanın arasında oldukça ilginç olan şeylerden biri Amerikan ve Kanada aküleri oldu.

   Bildiğimiz akülerden bahsediyorum, 100-130 YTL arası bir fiyata alıp arabalara taktığımız, 2 yıl garantisi olan ve 3 yıl giderse “valla helal olsun” dediğimiz akülerden. Oralarda da arabalara akü takıyorlarmış. (Eh, bu şaşırtıcı bir bilgi olmadı tabi) Şaşırtıcı olan Amerikada akülerin 35-40 Dolara (50 YTL )satılması ve 20 yıl garantili olması. Kanadalılar bunu da aşmışlar ÖmürBoyu!!! garanti veriyorlarmış akülere. Şimdi ne desem bilmiyorum… Aküyü üreten Varta ya da Duracell olunca ömürboyu garanti neden olmasın ki? Adamlar enerji depolama sektörünün devleri. Tabiki yapacaklar en iyisini.

   Pekiiiiiiiiiii……….

   Bu en iyisi dediğimiz ömürboyu garantili aküler neden burada yok? Neden her iki yılda bir akü yenilemek zorunda Türk şöförleri (ticari araçlarda akü garantisi sadece 1 yıldır) Ne yaptık da “Bizim çok paramız var, gelin alın” imajı verdik etrafa? Her ülkede olduğu gibi bizde de bazı sorunlar var, bu normaldir ama yine de aküler aasındaki bu farkı anlamak mümkün değil… Devamını Oku… »